Produced by Sophia Canoni. First two corrections by George Canonis
Note: The tonic system has been changed from polytonic tomonotonic, otherwise the spelling of the book has not beenchanged. Bold words have been included in &.
Σημείωση: Το τονικό σύστημα έχει αλλάξει από πολυτονικό σεμονοτονικό. Κατά τα άλλα έχει διατηρηθεί η ορθογραφία τουβιβλίου. Λέξεις με έντονους χαρακτήρες περικλείονται σε &.
ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΕΞΗ1914
Έχουνε να πουν πως όλα τα παραμύθια είναι ιστορίες αληθινές, πουγινήκανε μια φορά κ' έναν καιρό στα παλιά τα χρόνια. Είναι πολλέςαπ' αυτές που κανένας δεν τις θυμάται, γιατί από στόμα σε στόμασβυστήκανε και χάθηκαν. Κ' εκείνοι που ανιστορούν καινούργιαπαραμύθια, που κανένας δεν τάχει ακουσμένα, δεν τα γεννούν απ' τοκεφάλι τους, ούτε κανένας τους τάχει ειπωμένα απ' τους τωρινούς.Γι' αυτό έχουνε να πουν πως οι παλιοί ανθρώποι, που χρόνια τώρατους έχει φαγωμένα το χώμα, και που μια φορά κ' έναν καιρόπεράσανε στον απάνω κόσμο μεγάλα βάσανα και πάθη, σε αγάπες, σ'έχθρητες και σε πολέμους, θέλοντας να μη ξεχασθούν τα βάσανάτους, ξαναγυρίζουνε στον κόσμο και ανιστορούνε τη ζωή τους στουςαλαφροΐσκιωτους ανθρώπους.
Έτσι κανένας μέσα στον ύπνο του ή μέσα στο κατάχνιασμά του ακούειμιαν ιστορία παλαιική και σαν ερθή στον εαυτό του, θαρρεί πωςέχει ακουσμένα κάποιο παραμύθι και το χαίρεται μονάχος του και τοξαναλέει και στους άλλους. Έτσι έχω ακουσμένα κ' εγώ τούτο τοπαραμύθι, ξαπλωμένος στον ήσκιο μιας καρυδιάς, μέσα στην άψη τουΘεριστή. Είναι το Παραμύθι της Βοσκοπούλας με τα Μαργαριτάρια.
***
Στα μέρη τούτα τα δικά μας ήτανε μια φορά ένα βασίλειο. Κι' οβασιλιάς ο γέρος είχ' ένα μονάκριβο παιδί, που τ' αγαπούσε πιοπολύ κι' απ' την κορώνα του. Και η γρηά η βασίλισσα, που είχε ταμεγαλύτερα μαργαριτάρια που βρίσκονται στη γη, το λάτρευεπερισσότερο απ' τους θησαυρούς της και νανουρίζοντάς το σαν ήτανεμικρό στην κούνια τη χρυσή του, άπλωνε στο κορμάκι του ταμαργαριτάρια της και τούλεγε: «Σα μεγαλώσης με το καλό και πάρηςτην κορώνα του πατέρα σου και πάρης και βασιλοπούλα όμορφηγυναίκα στο πλευρό σου, δικά σου είναι τα πλούτη κ' οι θησαυροίμου, και τούτα τα μαργαριτάρια, που δε βρίσκονται παρόμοια στηγη, θαστράψουν πάλι σε χαρές και ξεφαντώματα στον άσπρο το λαιμότης νέας βασίλισσας». Κι' άπλωνε τα μαργαριτάρια στο κορμάκι τουκαι το νανούριζε γλυκά. Και τα χοντρά μαργαριτάρια, μες στηνκούνια τη χρυσή, μοιάζανε σα μεγάλα δάκρυα.
Σα μεγάλωσε το βασιλόπουλο κ' έγινε όμορφο παλικάρι, όλες οιχάρες το στολίσανε με τα χαρίσματά τους. Το μονάκριβο τοβασιλόπουλο ήτανε κι' ο πρώτος ο λεβέντης στο βασίλειο. Οι χάρεςτου ακουστήκανε ως τα πιο μάκρυνα βασίλεια και πλούσιοιβασιλιάδες, από στεριά και θάλασσα, στέλνανε προξενιές στο γέροβασιλιά για το χαριτωμένο τον υγυιό του. Μα το βασιλόπουλο δενέβαλε ποτέ αγάπη με το νου του, τα μάτια του ποτέ δεν τάρριξεαπάνω σε κοπέλλα κ' έλειπε πάντ' από τα πανηγύρια και ταξεφαντώματα του παλατιού. Ο γέρος ο βασιλιάς και η γρηά ηβασίλισσα τόχανε μαράζι στην καρδιά τους. Μα το βασιλόπουλο δενάκουγε ούτε ορμήνειες ούτε παρακάλια. Κάθε αυγή έπαιρνε τοτουφέκι του στον ώμο και τραβούσε στους λόγγους και τα βουνά.Έτσι περνούσε όλον τον καιρό του, δρασκελώντας βράχους καιγκρεμνά, και δεν ήτανε τόπος στο μεγάλο